Door Albert Lammers
Het is prettig om te zien dat Google na ruim 35 jaar eindelijk zover is dat originele content ook daadwerkelijk gevonden kan worden. Niet dat ik daar nu nog echt op leun. Mijn manier om aan klanten te komen is een andere. Vroeger heb ik er zeker geld aan uitgegeven, maar voor reclame- en grafische bureaus blijft het toch een merkwaardig spel. Het werk waarmee je klanten werft is geen product. Geen trui, geen pot pindakaas, niets tastbaars dat je even in een winkelmandje legt.
En juist daar begint dit verhaal.
Ik heb ze vaker gehad: aanvragen met een luchtje. Niet per se fout, maar ook niet helemaal fris. Zeker wanneer na een kennismaking het gesprek over cruciale zaken — vergoeding, verwachtingen, eigenaarschap — vaag blijft. Zo ook deze.
Na een eerste meeting met korte introducties. Ik ga er dan altijd vanuit dat beide partijen zich hebben voorbereid. Als je mijn site leest, weet je wat ik doe en wat je kunt verwachten. Dat scheelt een hoop vragen.
Gelukkig hebben we tegenwoordig technologie die helpt om dit soort trajecten sneller en scherper te doorgronden. Niet als vervanging van denken, maar als hulpmiddel om structuur aan te brengen.
Chad kwam met een voorstel dat ik goed vond: een duidelijke mail met alle voorwaarden waaraan een aanvraag moet voldoen. Inclusief ons plan van aanpak. En ook duidelijk: een eerste test of aftasting is werk, en werk heeft een vergoeding.
Het ging om een display header voor een slijterij achter de douane op Schiphol. Een concreet product, met een vaste prijs, waarvan een percentage als testvergoeding zou gelden. Bij een match zou dat verrekend worden met de eindopdracht.
De contactpersoon moest dit intern bespreken en zou erop terugkomen.
Alle benodigde informatie lag al op tafel. En toch — tegen beter weten in — kon ik het niet laten. Het was een leuke opdracht. Mijn creatieve nieuwsgierigheid won het van mijn zakelijke discipline. Ik besloot alvast een ontwerp te maken. Zonder akkoord. Met mijn neus vooruit.
De testcase was helder omschreven:
Opdracht
Header van 890 × 230 mm voor plaatsing op toonbanken, bedoeld voor verduidelijking en vindbaarheid.
Aangeleverd
- Maten van de header
- Foto van de locatie met product en headerpositie
- Productinformatie
- Pagina 1: testcase met één product
- Pagina 2: testcase met twee producten
Een header van 90 cm breed is behoorlijk aanwezig. De uitdaging zit dan niet in harder schreeuwen, maar in balans. De kleur en achtergrond moeten aansluiten bij de sfeer van de winkel, opgaan in de omgeving en toch zichtbaar zijn.
Het beeld heb ik met AI gegenereerd. Dit soort opdrachten leent zich daar uitstekend voor: snel varianten maken, regio’s en landen consistent aanduiden, en kijken of dat ook reproduceerbaar blijft. De groene markering van herkomst was daarbij een test op zich. Verschillende dranken zouden later eenvoudig met kleuraccenten te onderscheiden zijn.
Ik had moeten wachten.
Na vijf dagen zonder reactie stuurde ik een mail. Het antwoord was kort:
“We hebben besloten niet verder te gaan met de samenwerking.”
Die samenwerking is er nooit geweest, zou ik zeggen. Ik heb geen kans gekregen. En eerlijk gezegd heb ik wel een vermoeden wat hier speelde. Je mag verwachten dat organisaties van deze omvang budget reserveren voor dit soort trajecten, in plaats van te werken met vrijblijvende, afwijsbare testcases die ondertussen wel ideeën opleveren.
Letterlijk: opleveren.
Natuurlijk had ik dit ontwerp graag bovenaan de homepage gezet, onder nieuwkomer. Dat ging niet gebeuren. Dus dan maar hier. Als verhaal. Als context. En als signaal.
Niet uit wrok, maar omdat dit laat zien hoe het soms gaat. En waarom ik steeds duidelijker ben geworden: testcases zijn werk. Werk heeft waarde. En creativiteit is geen vrijblijvende grondstof die je zonder afspraak kunt komen ophalen.
Dit ontwerp had nooit gemaakt hoeven worden.
Maar nu het er is, laat ik het liever zien mét verhaal dan dat het stil in een map verdwijnt.
